Strona 88
Tom IV
prócz tego do pełniej nieufności do samych siebie, a do całkowitej ufności w Bogu, aby wszyscy, opierając się mocno na dobrze umotywowanej nadziei, doszli do posiadania tego Boga, w którym położyli swą ufność.
A i wy, jeżeli pragniecie na całą wieczność posiąść Przedwiecznego Boga, Jedynego w istocie, a Troistego w Osobach; jeżeli chcecie dostąpić chwały Bożej – tej chwały, jaką Jezus Chrystus zapewnił wam przez swe niewymowne Wcielenie, przez swoje Narodzenie, życie, mękę i śmierć jeżeli chcecie posiąść na zawsze uszczęśliwiające widzenie najśw. ludzkiej natury Jezusa Chrystusa, pełen pokoju współudział z Aniołami, Świętymi i z wielką ich Królową i Panią naszą, najdroższą Matką Najśw., to badajcie siebie samych i zważcie, że wasza nadzieja zbliża się do zadufania; przy działaniu bowiem brak w was nieufności do własnych sił, i pełnej ufności w Bogu. Żałujcie za to i czyńcie poprawę, a dla zaradzenia tak wielkiemu nieporządkowi zwróćcie się do Boga, i pełni ufności, proście w imię Jezusa Chrystusa o miłość, która opiera się na dobrze uzasadnionej nadziei; za wstawiennictwem zaś Błog. Hipolita błagajcie Go, mówiąc:
Ojcze, Zdrowaś, Chwała.
Punkt 3
Charitas… numąuam excidit. Miłość nigdy nie ustaje (por. l Kor 13,8).
Rozważcie miłość Błog. Hipolita. Miłość naszego Błogosławionego była wytrwała, aż do śmierci, trwa teraz i w wieczności i trwać będzie na zawsze. Wytrwały był aż do końca życia. Naszego Bohatera wybrał Bóg, aby był świetlanym narzędziem Jego chwały, również wśród ziemskich trosk przy zakładaniu kongregacji, która za podstawową zasadę wzięła chrześcijańskie nauczanie dziatwy, pracę nad nawróceniem grzesznych, nad uświęceniem sprawiedliwych, nad ewangeliczną doskonałością ludzi żyjących w świecie.
Bał się piekielny wróg, że przez Instytut tego rodzaju królestwo jego dozna wielkiej szkody, gdyż nieprzeliczona prawie liczba grzechów zostałaby udaremniona – jako że w razie ochotnego i pełnego przejęcia się nauką chrześcijańską nie popełniano by, jak dotąd, grzechów z powodu zawinionej niewiedzy; bał się, że ci co byli opanowani pychą, staliby się[296] pokornymi, chciwi bezinteresownymi, oddani nieczystości umartwionymi, zawistni miłosiernymi,
[296] „staliby się” – dod. późn.