Strona 191

Tom IV

Część druga

93. „OBRZĘD BŁOGOSŁAWIEŃSTWA”[576]

Sposób poświęcania świętych[577] medalików używanych[578] dla wzmacniania i pouczania o coraz gorętszej miłości do Boga i Najśw. Jego Dziewiczej Rodzicielki bez grzechu pierworodnego poczętej.

Obrzęd, po modłach i postach wielu osób żyjących w klasztorach, czy we własnych domach, stosuje się w celu wyrażenia prośby i uzyskania wszelkich błogosławieństw niebieskich i duchowych ku pożytkowi tych ludzi, którzy świętymi medalikami będą się posługiwać w jakikolwiek sposób.

W wyznaczonym dniu i godzinie, przy sześciu przynajmniej zapalonych świecach na przyozdobionym godnie głównym ołtarzu, kapłan odziany w humerał, albę, pasek, stulę i kapę, wraz z akolitami w czerwonych dalmatykach, poprzedzony przez idących parami licznymi duchownymi. Jeden z nich niesie krzyż procesyjny, a towarzyszą mu akolici ze świecami, z wodą święconą i trybularzem.

Ze spuszczonymi oczyma kroczą wszyscy wyprostowani, z zachowaniem powagi. Przyszedłszy do ołtarza, przyklękają, albo też głęboki pokłon oddają krzyżowi, i każdy idzie na swoje miejsce w prezbiterium. Kapłan z ministrantami przyklękają na najniższym stopniu ołtarza i modlą się krótko w milczeniu[579], względnie oddają cześć (Chrystusowi) w Najśw. Sakramencie. W chórze kantorzy odmawiają Antyfonę:

O Boże, rozważamy Twoją łaskawość we wnętrzu tej świątyni. Jak Imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga aż po krańce ziemi. Prawica Twój a pełna jest sprawiedliwości (por. Ps47, 10-11).

Psalm 116

Chwalcie Pana wszystkie ludy, chwalcie Go wszystkie narody,

Bo umocniła się nad nami Jego łaska, a prawda Pańska trwa na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak była na początku, tak teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.

[576] Plik 12- stronicowy, bez daty.

[577] „świętych” – dod. późn.

[578] „używanych” – dod. późn.

[579] „krótko w milczeniu” – dod. późn.