Strona 44

Tom II

was posyłam [por. J 20, 21], Pan Bóg zaś wszystkim ludziom powierzył to samo zadanie w słowach Pisma św.: Każdemu Pan Bóg nakazał troszczyć się o jego bliźniego [por. Syr 17, 12 — Wulgata]. Dlatego w Kościele katolickim zwykło się mówić, że ten, co z całą energią, jak tylko może, stosownie do stanu, godności i osobistych warunków pełni uczynki miłosierdzia i gorliwości, uprawia swego rodzaju apostolstwo, a takie ujęcie rzeczy pobudza do jeszcze energiczniejszego działania z czystej pobudki. Dlatego to uznano za najstosowniejsze, że tytuł właściwy, odpowiadający i naprowadzający na realizację celu zarówno Stowarzyszenia jak i Pobożnego Zjednoczenia ma być taki, by o jednym i drugim orzekał, że obydwa są Apostolstwa Katolickiego, czyli powszechnego; jedno bowiem i drugie pobudza wszystkie warstwy społeczeństwa bez różnicy stanu, godności i osobistych warunków do energicznego poświęcenia się dziełom miłosierdzia i gorliwości.

O takiej właśnie miłości i gorliwości mówią podane wyżej nazwy.

[33] Gdyby jednak ktoś chciał utrzymywać, że nazwa „Apostolstwo Katolickie” oznacza też owo najwyższe Apostolstwo (quella Suprema Missione), które istnieje w Kościele Bożym, wówczas należałoby zaznaczyć, że jak Pobożne Stowarzyszenie Najśw. Serca Pana Jezusa nazywa się tak dlatego, że kocha Pana naszego Jezusa Chrystusa i rozbudza doń miłość, tak też Kongregacja[81] i Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego mają taką nazwę, gdyż otaczają czcią, poważają i wspierają apostolstwo katolickie.

[34] Zarówno Kongregacja, jak i Pobożne Zjednoczenie[82] zostały założone pod szczególną opieką Najśw. Maryi Królowej Apostołów nie tylko dlatego, aby Ona przez swą potężną przyczynę raczyła wypraszać dla wszystkich członków potrzebne łaski, dary i zmiłowania do pełnego i trwałego urzeczywistniania świętych celów i zadań, ale także dlatego, by mieć w Niej doskonały przykład pełnienia dzieł miłości i gorliwości. Ona bowiem, mimo że nie była kapłanem czy apostołem, zajmowała się jednak ich funkcjami z taką doskonałością i z tak wielkim oddaniem, że dostąpiła za to wyższej chwały niż apostołowie; Kościół zaś nie tylko dla samego Jej uczczenia, ale dla pełni zasług pozdrawia Ją wzniosłym mianem Królowej Apostołów. Daje Jej to miano w tym celu, aby wszystkich księży i świeckich, i wszystkich ludzi, tak mężczyzn jak kobiety, jakiejkolwiek warstwy społecznej, stanu, godności i warunków zachęcić do naśladowania naszej Niepokalanej Matki, Najśw. Maryi, w podejmowaniu wszelkich dzieł mających na względzie większą chwałę Boga i pożytek bliźnich oraz wszystkich dzieł miłosierdzia duchowego i materialnego.

[35] Kongregacja i Pobożne Zjednoczenie z samego założenia pozostają w całkowitej i bezpośredniej zależności od papieża nie tylko dlatego,

[81] „Kongregacja i” jest dodatkiem Pallottiego.

[82] W oryginale zaczynało się zdanie po prostu: „Pobożne Zjednoczenie zostało (…)”