Strona 336

Tom I

można zaprosić wszystkich wiernych, należących do wszystkich warstw społecznych, do naśladowania świętych Mędrców[819], jeśli chodzi o składanie możliwie największych ofiar pieniężnych oraz ofiar w naturze, przeznaczonych do wspierania dzieł koniecznych i przyczyniających się do wzrostu, obrony i rozkrzewiania pobożności oraz katolickiej wiary. Ofiary te należy składać jako wyraz miłości do Jezusa, który powodowany nieskończoną miłością ku nam urodził się w grocie betlejemskiej[820].

[361] Kiedy spodoba się Bogu ożywić serca wiernych jak najgorętszym uczuciem gorliwości oraz miłości, to wtenczas będziemy świadkami, jak wielcy i maluczcy, szlachta i prosty lud współzawodniczyć będą ze świętymi Mędrcami w ofiarności świętej. Będziemy świadkami, jak jednostki oraz wspólnoty — kolegia, seminaria, bractwa itd. oraz klasztory żeńskie — zgłoszą się do Pobożnego Zjednoczenia w Rzymie, w kościele, gdzie celebruje się świętą Oktawę w Rzymie, czy też w kościele należącym do tegoż Pobożnego Zjednoczenia poza Rzymem, aby ofiarować kielichy, monstrancje, puszki, ornaty, komże, relikwiarze oraz inne wszelkie przedmioty potrzebne do sprawowania publicznego kultu w kościołach potrzebujących tych rzeczy. Pospieszą też z ofiarami rzeczy, które są potrzebne do rozwijania pobożności wśród ludu: z koronkami, szkaplerzami, medalikami, obrazkami, książeczkami do nabożeństwa, obrazami, by można je było potem rozdzielić wiernym, co tego najbardziej potrzebują, zwłaszcza wśród tych, co znajdują się w krajach pogańskich. Będzie też można widzieć osoby, które złożą ofiary małe oraz wielkie, w złocie i srebrze; a nawet i wdowę, która złoży swój grosz i znajdzie największe uznanie u Boga[821], i wieśniaka, co przyniesie bukiet kwiatów, by przyozdobić żłóbek narodzonego Odkupiciela. Kiedy zaś Bóg dozwoli nam dożyć tych wspaniałych dni, to wtenczas będzie można w sposób uroczysty zebrane ofiary przekazać do rąk jednego z Kardynałów Kościoła świętego w Rzymie, do rąk zaś biskupa lub najwyższego dostojnika w diecezji czy miejscowości, aby pod ich opieką z całą sumiennością zostały użyte na pobożne cele, dla jakich je złożyli wierni.

O świętej Oktawie Objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa urządzanej poza Rzymem

[362] Trzeba się starać, aby za przykładem Rzymu w każdym mieście, kraju, ziemi i miejscowości urządzano świętą Oktawę Objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, by w ten sposób odpowiedzieć intencjom Kościoła, jak też pobudzić wiarę oraz gorliwość chrześcijańskiego ludu. Jeżeli nie można Oktawy urządzić z całą okazałością, przy udziale społeczności zakonnych, kolegiów, seminariów oraz różnych obrządków, to jednak należy mimo to dołożyć starań, aby Oktawa wypadła możliwie jak najuroczyściej i by ukazała drogocenną rozmaitość, jaką jest przyozdobiony Kościół święty. W tym celu należy zaprosić do udziału w Oktawie te kapituły, kolegiaty, kolegia, seminaria, zgromadzenia zakonne, bractwa, dostojników miejscowych, których będzie tylko można zaprosić. Nie mogąc

[819] Por. Mt 2,1-12.

[820] Por. Łk 2,1-20.

[821] Por. Mk 12,41-44.