Strona 405

jak zwykle do ołtarza; na końcu zaś dołącza się do nich kandydat z mistrzem nowicjuszów.

Boże, który sprawiasz, że miłującym Ciebie wszystko wychodzi na dobre, wlej w nasze serca niezłomne uczucie Twej miłości, aby pragnienia poczęte pod wpływem Twego natchnienia nie mogły ulec zmianie pod naporem żadnej pokusy[789]. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dla wysławiania Bożej dobroci, która wybrała nas, bez żadnych naszych zasług, kantorzy śpiewają następujący chorał:

Antyf.: Chwał duszo moja Pana! Będę chwalił Pana, póki żyję, będę śpiewał Bogu, póki istnieję [por. Ps 145, 2].

Kantyk NMP: Magnificat itd. [por. Łk 1, 46-55], z „Chwała Ojcu” itd.[790]

I powtarza się antyf.: Chwała itd., jak wyżej.

Po czym kapłan mówi:

V. Wspomożenie nasze itd.

R. Który stworzył itd.

V. Panie, wysłuchaj itd.

R. A wołanie itd.

V. Pan z wami.

R. I z duchem itd.

Módlmy się.

Boże, Odnowicielu i Miłośniku niewinności, kieruj ku sobie serca sług swoich, aby zapaleni Twym duchem, okazali stałość w wierze i skuteczność w działaniu. Przez P. N. J. Chr. Syna Twego, który z Tobą żyje i króluje w jedności (…) Amen[791].

Teraz kapłan wstępuje wraz z asystentami, całuje ołtarz w pośrodku jak zwykle, skłania głowę przed krzyżem, przechodzi na stronę Epistoły, i gdy subdiakon śpiewa List, według zwyczaju, odczytuje ten sam [tekst]:

Czytanie Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian: Bracia, wszak radzi znosicie szalonych, będąc sami rozumnymi. Bo znosicie, gdy kto was wyzyskuje, gdy się wynosi, gdy was kto po twarzy bije. Na moją niekorzyść to mówię, jakobyśmy w tym słabi byli, Z czego