Strona 72

Tom III

10. [OWOCE Z CZYTANIA DZIEŁKA ŚW. ALFONSA LIGUORI „LA MONACA SANTA” I Z BIOGRAFII ŚW. JA NA BERCHMANSA]

(Lumi — 49, t. II, s. 543—549; rok 1816)

[89] Święta zakonnica Liguoriego[121].

Owoce

[89a] Będę na uwadze miał zawsze swą nędzę, a jeżeli znajdzie się we mnie jakieś dobro, będę je uważał za jałmużnę najbardziej niezasłużenie otrzymaną od Boga (t. I, str. 248). Święta Teresa ilekroć czyniła sama lub widziała, że inni coś dobrego czynią, oddawała natychmiast cześć Bogu, wiedząc, że całe dobro pochodzi od Niego. I powiada ta Święta, że dusza nie dokona nigdy wielkich rzeczy dla Boga, jeśli nie uzna, że wielkie rzeczy otrzymała od Niego.

[89b] Ażeby być pokornym, trzeba żyć bez pokładania jakiejkolwiek nadziei we własne swe siły, a całą ufność pokładać w Bogu (str. 249).

Opowiada o. M. Avila[122], iż pewna osoba odznaczająca się wielką cnotą prosiła Boga, by jej dozwolił poznać, jaką jest jej dusza. Otrzymała tę łaskę, i ujrzała duszę swą tak szpetną i ohydną (choć były tam jedynie grzechy powszednie), że wykrzyknęła: „Na miłosierdzie, błagam Cię, Panie, oddal sprzed oczu moich postać tego potwora” (str. 252).

Kiedy potępiłeś innych, stałeś się od innych gorszy (Trytemiusz[123]. str. 252). „Pierwszy postęp w dobrem, to nie chcieć panować, drugi — to chcieć być uległym, -trzeci — to w samej uległości znosić spokojnie krzywdy” (św. Bernard, mowa 18, str. 255).

„Jest taki, co obłudnie się korzy, a wnętrze jego pełne jest zdrady” [Syr 19, 26] (str. 255).

(89c] Kiedy ktoś słyszy pochwałę o sobie, może ze św. Augustynem[124] powiedzieć: „Ja znam siebie lepiej niż oni, a Bóg — lepiej niż ja” (Nad Psalmem) 25, str. 259).

[121] Święty Alfons Maria de Liguori (1696—1787), słynny teolog-moralista i misjonarz ludowy napisał m. in. dziełko La vera sponsa di Gesu Cristo cioe la monaca santa (Prawdziwa oblubienica Jezusa Chrystusa, czyli święta zakonnica — dosłownie: święta mniszka). Z tego cennego dziełka dowiadujemy się też niemało o cieniach zakonnego życia XVIII wieku.

[122] Święty Jan z Avili (t 1569), wybitna postać występująca w Hiszpania w epoce Reformacji. Jego dzieła znajdują się w Bibliotece de Autores Cristianos. Por. F. Moccia, Lumi, II 544, nota 1.

[123] Chodzi o benedyktyńskiego opata Jana z Heidenbergu (†1516). Jego pełne erudycji prace zachowują częściowo swą wartość aż do dziś.

[124] W tym związku warto przypomnieć krótkie wezwanie modlitewne lego wielkiego Doktora Kościoła: Noverim me, noverim Te! (Obym poznał siebie, abym poznał Ciebie!)