Strona 59

Tom III

[80c] Aby zaś uczynić to wszystko i aby Bogu mojemu oddać tai wielką i większą jeszcze chwałę, ofiaruję mojemu Bogu zasługi Jezusa, więcej niż najmilszego Oblubieńca duszy naszej, naszej więcej niż najukochańszej Matki, Niepokalanej i Bolesnej Maryi, itd. Aniołów, Świętych i wszystkich sprawiedliwych. Boże mój, dla osiągnięcia tego wszystkiego — mimo żem najnędzniejszy — ofiaruję siebie na wszelkie cierpienia, utrapienia i hańby, itd., nawet nieskończone, wszakże przy Twej pomocy, z miłości — gdyby to było możliwe — nieskończonej do Ciebie, ale w ukryciu[97]. Ach, Boże mój, Boże m6j, Boże mój! Niech we mnie, we wszystkich i zawsze dzieje się wszystko według najświętszej Twej woli (Oświadczenie generalne).

[81] 74. Pamiętaj, Wincenty, że wiele dusz przedtem grzesznych, a później pokutujących służy Bogu z większą gorliwością niż ta, z jaka Boga kochają niektóre dusze [nawet] subtelne.

75. Pamiętaj, Wincenty, że w czasie większych trudności należy zwiększyć gorliwość; staraj się jednak nie tracić jej i wtedy, gdy ci się wydaje, że takie trudności nie zachodzą; przeciwnie, o jej wzrost staraj się zawsze coraz to usilniej.

76. Wincenty, pamiętaj często, że gdyby inni posiadali takie jak ty możliwości czynienia dobrze, byliby już wielkimi świętymi.

77. Pamiętaj, Wincenty, o owym garbarzu skór, który ukazał się św. Antoniemu Opatowi, i rozważaj, co garbarz — jak to opowiadał św. Opatowi — rano i wieczór mówił do Boga w duchu prawdziwej pokory: „Panie! Wszyscy mieszkańcy Aleksandrii za dobre swe uczynki będą się Tobą radować, a ja sam może wskutek swych grzechów pójdę w przepaść na męki”. Ojcze, nie inaczej jest ze mną! (Scara., t. II, str. 201 [lub 261] § 533[98]).

[82] 78. O Boże mój, przez zasługi Jezusa, najmilszego Oblubieńca duszy mojej, Maryi, mej więcej niż najukochańszej Matki, św. Michała Archanioła i wszystkich innych Aniołów i Świętych, użycz mi, błagam, najwyższego poznania mej nędzy, ubóstwa i bezbożności, z powodu których.powinienem bym uznać się za najbardziej niegodnego, by na świętej modlitwie z Tobą przestawać, wchodzić do świętego przybytku, uczestniczyć w świętych czynnościach i [Najśw.] Ofiarach oraz służyć Ci przy ołtarzu, a wskutek tego powinien bym pokornie znosić, by Aniołowie, Święci i wszyscy mieszkańcy niebios przepędzili mnie od Ciebie, z świętego Twego przybytku i od Twego ołtarza.

[82a] Spraw, abym jasno poznał, że jakom bardziej nędzny i grzeszny niż wszystkie pozostałe stworzenia, tak jestem też w najwyższym stopniu niegodny, aby się do Ciebie modlić odmawiając święte

[97]”ale w ukryciu” — dod. póżn.

[98] „ Scara” to skrót nazwiska J. Chrzciciela Scaramellego (1687—1752). autora słynnego Dyrektorium Ascetycznego, Wenecja 1754. — Por. nr [20d].