Strona 49

Tom III

[57] 33. Wiedząc, że nie doznaję owych wielkich i strasznych pokus, na jakie było wystawionych tylu wielkich Świętych, co zwyciężając siebie wykonywali akty miłości Bożej, pragnę oddawać Bogu jeszcze większą chwałę aniżeli ta, jaką bym Mu oddawał, gdybym takie pokusy zwyciężał, i jaką Mu oddali ci, co je znosili i zwyciężali. Będę wyznawał własną nędzę, itd. i wzywał wszystkie stworzenia, każde, itd. do podziwiania nieskończonej dobroci wobec mnie, najbardziej nędznego pośród wszelkich stworzeń, gdyż Pan, widząc mą skrajną biedotę, nie dozwolił wystawiać mnie[77] na takie pokusy. Dlatego też będę Go ze wszystkimi stworzeniami prosił w imię zasług Jezusa, Maryi, Aniołów, Świętych i wszystkich innych stworzeń, aby raczył użyczyć mi łaski pełnienia wszystkich cnót w najdoskonalszym stopniu oraz aby raczył goryczą zaprawiać upodobania do doczesnego życia i dawać mi nieustanne męczeństwo — wszystko zaś niechaj zmierza do Jego największej chwały i do Jego uwielbienia. Ja zaś w czynach spełnianych w skrytości, nawet bez nagrody, proszę o to jedynie, czego On chce, i aby się stała najświętsza Jego wola itd. ∞ (lecz odwołuję się do Oświadczenia generalnego). Ten sam akt spełniać chcę we wszystkich rzeczach, które chciałbym wykonywać, których jednak dokonać nie mogę, itd. ∞ (powołuję się na Oświadczenie generalne).

[58] 34. Chciałbym — choć jestem tego najbardziej niegodny[78] — naśladować Wiel. Berchmansa we wszystkich mych czynnościach; nie mogąc jednak wykonać tego w całej rozciągłości, gdyż nie przebywam w zakonnej wspólnocie, ofiaruję Panu zaparcie się swej woli i postanawiam czynić to także, co czyniłbym, gdybym go naśladował w najdoskonalszy sposób. To samo mówię w odniesieniu do wszystkich innych, których chciałbym naśladować (lecz odwołuję się do Oświadczenia generalnego).

[59] 35. Pouczenie o cnocie sprawiedliwości podane niżej ma pochodzić od Najśw. Maryi, mej więcej niż najdroższej i najukochańszej Matki, itd., która miała je przekazać wiernej swej słudze, siostrze Marii od Jezusa, przełożonej klasztoru Niepokalanego Poczęcia w mieście Agreda (t. I, str. 293 § 567)[79]

Pouczenie o cnocie sprawiedliwości

[59a] Córko moja, wzdrygaj się przed tak bardzo obrzydliwymi występkami, a w miarę możliwości swych i sił wynagradzaj swymi czynami to, czego w służbie Najwyższego Boga brakuje wskutek niedostatecznego odpowiadania [obowiązkowi] przez śmiertelnych. Skoro

[77] „nie dozwolił wystawiać mnie” — dod. póżn.

[78] „choć jestem tego najbardziej niegodny” zastąpiło inne dwa, kolejno poprzedzające, sformułowania.

[79] Maria Coronel de Agreda (1602—1665). Zob. nr [102f] 17.