Strona 428

Tom II

Teraz kapłan padając na kolana przed krzyżem świętym, nabożnie adoruje go i całuje i przy pomocy nadających się do tego osób ustawia krzyż w przygotowanym miejscu. Po czym wszyscy adorują [krzyż] na kolanach i całują go, w tym czasie gdy śpiewa się [pieśni] wielbiące krzyż święty.

Misjonarz ogłasza ludowi odpust jednego roku, możliwy do uzyskania przez każdego z wiernych, który odmówiwszy pięciokrotnie „Chwała Ojcu”, ucałuje raz pobożnie jakikolwiek krzyż poświęcony i ustawiony przez kapłanów naszego Stowarzyszenia z okazji misji św. Przyznał to papież Pius IX reskryptem z dnia 22 lipca 1847 r.[836], informując ponadto wyraźnie o łaskach upraszanych przy rycie poświęcenia na rzecz wszystkich wiernych adorujących krzyż święty i [na rzecz] mieszkańców czy miejscowości; wzywa wszystkich, aby adorowali i całowali zawsze krzyż, kiedy się udają lub przechodzą przez miejsce, gdzie ustawiony jest krzyż święty.

Teraz prowadzi się procesję dalej, a doszedłszy do miejsca przygotowanego do poświęcenia pól wiejskich, procesja zatrzymuje się. Miejsce, na którym ma się dokonać [poświęcenie], powinno być przestronne i wzniesione, lecz nie bardzo odległe od miasta, by było dość czasu na dokonanie wszystkich innych funkcji.

Jeden z misjonarzy, wychodząc z tekstu: Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody (Prz 14, 34) lub z innego tekstu, odpowiedniego i stosownego [do tego celu][837], przypomni w krótkich słowach ludowi, że wskutek naszych grzechów zasłużyliśmy na przekleństwo Boże nie tylko w odniesieniu do naszej duszy, lecz także w odniesieniu do płodów ziemi. Obecnie jednak po napiętnowaniu naszych win, połączonym z rzetelnym postanowieniem prowadzenia życia naprawdę chrześcijańskiego z zastosowaniem środków dla prowadzenia go rzeczywiście, błagajmy ufnie Boga o Jego błogosławieństwa pełne najlitościwszych Jego zmiłowań.

Biskup lub jeden z misjonarzy poświęca ze wzniesionego miejsca w następujący sposób wiejskie pola, kierując błogosławieństwo w cztery strony świata, tj. na wschód, północ, południe i zachód:

[9c] Błogosławieństwo pól[838]

Kapłan w kapie zwraca się w kierunku wschodu, śpiewając:

V. Wspomożenie nasze itd. — R. Który stworzył itd.

V. Okaż nam, Panie itd. — R. A zbawienie itd.

V. Panie, wysłuchaj itd. — R. A wołanie itd.

V. Pan z wami. — R. I z duchem twoim.

[836] Por. nr [48] na s. 52.

[837] Słowa: „wychodząc z tekstu (…) do tego celu” stanowią dodatek Pallottiego.

[838] Jest to ryt oryginalny Pallottiego, znajdujący się już w EW (OOCC II 485—490), lecz rozwinięty w Rytuale II i III.