Strona 398
Tom II
spraw, byśmy w tym Duchu poznali to, co dobre i pociechą Jego zawsze się weselili.
Racz spojrzeć, Panie, na tę rodziną Twoją, za którą Pan nasz Jezus Chrystus nie wahał się oddać w ręce złoczyńców i poddać sią mące krzyża.
Boże, który pysznym się sprzeciwiasz [itd., jak w KLambr, nr [547]].
Wszechmogący i najmiłościwszy Boże [itd., jak tamże, nr [547]].
Wszechmogący, wieczny Boże, w nadmiarze [itd., tamże].
[5b] Teraz, gdy wszyscy stoją, prócz kandydata klęczącego w środku prezbiterium, kantorzy śpiewają według zasad chorału:
Antyl: Pan Jezus Chrystus uniżył siebie samego aż do śmierci, a śmierci krzyżowej; dłatego to Bóg wywyższył Go i dał Mu imię ponad wszelkie imię [por. Flp 2, 8 n].
Śpiewa się na zmianę Ps 21.
Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił itd. z piątkowej Prymy.
Powtarza się antyf.: Pan Jezus Chrystus uniżył siebie itd., jak wyżej.
Potem kantorzy wykonują, co następuje[772] ; kapłan tymczasem wstępuje do ołtarza, całuje mensę w pośrodku, skłania głowę przed krzyżem, kieruje się w stronę Epistoły, czyta poniższe wersety i Lekcję, którą, jak zwykle, śpiewa subdiakon.
Z Ps 88 [w. 2]. Łaskę Pańską na wieki śpiewać będę poprzez pokolenia.
Z Ps 68 [w. 21]. Od sromu i nędzy pęka mi serce. Czekałem, kto by się użalił nade mną, ale nie było go, czekałem, kto by mnie pocieszył, i nie znalazłem.
V. Dali mi za pokarm żółć, a gdym pragnął, napoili mnie octem. Alleluja. Alleluja.
Witaj, Królu nasz, jedynie Ty ulitowałeś się nad naszymi błędami, Ty, posłuszny Ojcu, prowadzony na ukrzyżowanie, jako cichy baranek — na zabicie [por. Jr 11, 19]. Alleluja.
[5c] Czytanie z Zachariasza proroka. To mówi Pan: Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję Ducha pobożności. Będą patrzeć na tego, którego przebodli, i boleć będą, jak się boleje nad jedynakiem, i płakać będą nad nim, jak się płacze nad pierworodnym. W owym dniu będzie wielki płacz w Jeruzalem. A gdy ktoś zapyta: Cóż to za rany masz na twoim ciele? wówczas odpowie: Tak mnie pobito w domu moich najmilszych. Mieczu, podnieś się na mego Pasterza, na Męża, który jest Mi bliski — wyrocznia Jahwe Zastępów. Uderz Pasterza, aby się rozproszyły owce [por. Zch 12, 10-11; 13, 6-7] — mówi Pan wszechmogący.
R. Bogu niech będą dzięki.
[772] w oryginale następowały śpiewy fragmentów z Psalmów 88 i 68, a wskazówka dla kapłana: „tymczasem kapłan wstępuje (…)” umieszczona była po Alleluja, a przed czytaniem Lekcji.