Strona 240

Tom II

Ci ją także na podziękowanie, jak gdybyś nam już udzielił wszystkich łask, a szczególnie trwałego daru jak najdoskonalszego zachowywania naszych świętych Reguł, jak najskuteczniejszego rozwoju naszego Stowarzyszenia i całego Pobożnego Zjednoczenia ku większej chwale Bożej i pożytkowi dusz; dalej [na podziękowanie] jak gdybyś już wyzwolił wszystkie dusze czyśćcowe obecnie i w przyszłości, jak gdybyś udzielił najdoskonalszego uświęcenia nam i wszystkim ludziom, jakbyś doprowadził do rozszerzenia miłości i wiary katolickiej po całym świecie i do najdoskonalszego przygotowania nas do śmierci; dalej, na podziękowanie, jak gdybyś już zapewnił nam niebo bez przechodzenia przez czyściec, abyśmy jak najprędzej doszli do przybytku chwały, gdzie byśmy wszyscy opiewali na wieki Boskie Twe miłosierdzie [por. Ps 88,2].

[625] Odczytuje się temat medytacji na dzień następny, by mając go w nocy w pamięci, przyjść na rozmyślanie lepiej przygotowanym.

Dziękczynienie

Boże, którego miłosierdzie jest bez miary, a dobroci skarb nieprzebrany, dzięki składamy ojcowskiemu majestatowi Twojemu za udzielone nam dary i nieustannie błagamy Twą dobroć, abyś nie opuszczał, a przysposobił do wiecznej nagrody tych, których modły wysłuchałeś. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

[626] Do Najśw. Dziewicy dla uproszenia wielu łask.

Najmilsza Maryjo Panno, Matko miłosierdzia, Królowo Apostołów i wszystkich Świętych, Nadziejo nasza, Orędowniczko nasza, zwróć te miłosierne oczy swoje na nasze najmniejsze Stowarzyszenie[383] , które Twoim było od początku (por. Ps 73, 2). Niechaj się zawsze odznacza ubóstwem, czystością, posłuszeństwem, duchem modlitwy, miłości, wyrzeczenia się i ofiary. Racz je zachować od wszelkiego zła, a przede wszystkim od każdej, chociażby najmniejszej oziębłości. O Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza, jedyna Nadziejo nasza. Racz nam to wszystko uprosić u Syna swego, Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje Bóg na wieki wieków. Amen[384].

[627] Rektor albo jego zastępca[385] mówi na głos: „Bóg jest miłością, a kto pozostaje w miłości, zostaje w Bogu” [por. 1 J 4, 16], błogosławiąc wspólnotę przez pokropienie wodą [święconą] i mówiąc: „Przez zasługi i wstawiennictwo Najśw. Maryi Panny oraz wszystkich Aniołów i Świętych,

[383] Było tu najpierw „na nasze Pobożne Zjednoczenie”, potem, po poprawce Pallottiego, „na nasze najmniejsze Stowarzyszenie i jego Zjednoczenie”; wreszcie sam Założyciel tak zmienił, jak jest w tekście.

[384] Modlitwa ta, przypominająca swym charakterem antyfonę Salve Regina, zapożyczona została od Kamedułów. Napisana w oryginale w języku łacińskim, przetrwała prawie niezmieniona w praktyce pallotyńskiej do naszych czasów.

[385] „albo jego zastępca” dodał później Pallotti.