Strona 155

Tom I

Eminencji Najprzew. Kardynała Brignole[422]. Za zgodą Jego Eminencji Kardynała Rektor przedstawił jako pierwszych członków Rady: Najprzew. O. Alojzego Togni[423], obecnie Generalnego Wikariusza OO. Kamilianów, Jego Ekscelencję Pompejusza z Książąt Gabrielli[424] oraz Jakuba Perelli[425] — oni razem z Rektorem i Jego Eminencją Kardynałem Brignole, jako przewodniczącym, tworzyli Radę, wszyscy byli członkami Apostolstwa Katolickiego.

[455] Pobożne Zjednoczenie zawsze się starało, aby przyczyniać się do liczebnego wzrostu członków tego Związku. Faktycznie proszono je też o to na przedostatnim zebraniu, na którym był obecny Rektor Zjednoczenia jako członek Rady. On też, żywiąc zaufanie do działalności pracowników Pobożnego Zjednoczenia, podał pewne stosowne propozycje zmierzające do założenia drugiej Rady, czym bardzo ułatwił sprawę, ku zdziwieniu obecnych, za zgodą Rady oraz Jego Eminencji Przewodniczącego.

[456] Rektor, aby wywiązać się z licznych zadań, zleconych mu przez Jego Eminencję Przewodniczącego i Radę w sprawie otwarcia Związku w parafiach na Zatybrzu[426], z okazji uroczystej Oktawy Najśw. Maryi Panny Karmelitanskiej wysłał z kazaniami pewnego zakonnika, członka Pobożnego Zjednoczenia, a także paru zacnych ludzi świeckich, również członków tegoż Zjednoczenia, aby tam ustanowili Radę Parafialną tegoż okręgu. Po zakończeniu Świętej Oktawy, w dniu 30 lipca 1838 roku w mieszkaniu Przewielebnego Ojca Proboszcza Kościoła San Crisogono[427] Rektor Pobożnego Zjednoczenia, zgodnie z życzeniem i zamiarami Centralnej Rady Dzieła Rozkrzewiania Wiary, ustanowił Rady w tychże parafiach, Dyrektorem wybrano Wielebnego Proboszcza Kościoła Santa Maria in Trastevere[428], sekretarzem zaś Pana Józefa Forti[429].

[457] Po przedstawieniu tego wszystkiego Pobożne Zjednoczenie ośmiela się przedłożyć pokornie swoje uwagi. Jeśli Centralna Rada Dzieła Rozkrzewiania Wiary zechce przejąć całą działalność wspierania misji zewnętrznych, to Pobożne Zjednoczenie zadowoli się pracą w dziedzinie dzieł duchowych oraz posługi świętej, zwłaszcza tym, co dotyczy sprawy ich rozwoju i rozszerzania.

[458] Jeśli zaś Centralna Rada zażąda pomocy ze strony Pobożnego Zjednoczenia w zakresie tworzenia i rozwijania Rad Parafialnych, to jest ono gotowe nieść jej wszelką możliwa pomoc. W tym wypadku, celem wykluczenia wszelkich

[422] Jakub Brignole, biskup Monierotondo, mianowany kardynałem w roku 1834, pozytywnie się wypowiedział na piśmie o Pobożnym Zjednoczeniu, wypowiedź nie ma daty. ”

[423] Alojzy Togni — por. wyżej nr [310] przyp. 214,

[424] Pompejusz z książąt Gabrielli kilkakrotnie jest wspominany w Pismach Pallottiego. Mariusz, brat Pompejusza, dał na piśmie pozytywną wypowiedź o Pobożnym Zjednoczeniu (por. Op. compl., vol. V, s. 17—20). Wśród ofiarodawców na rzecz urządzenia Oktawy Objawienia Pańskiego spotykamy jeszcze Szarlotę i Prospera Gabrielli.

[425] Jakub Perelli — por. wyżej nr [348], przyp. 292.

[426] Mowa jest o parafiach: Santa Maria in Trastevere, San Crisogono, San Salvatore della Corte i Santa Dorotea.

[427] Proboszczem był karmelita Michał Lucchesi — por. niżej nr [490], przyp. 524/1.

[428] Byt nim Hannibal Righi, nie spotykamy się z nim więcej w Pismach Pallottiego.

[429] Józef Forti — człowiek świecki, miał brata Joachima, obaj współpracowali z Pallottim głównie na terenie szkół wieczorowych. Dochowało się wiele listów pisanych przez Pallottiego do Józefa Forti.